AI voorspelt ziekterisico’s op basis van één nacht slaap

Onderzoekers van Stanford Medicine hebben een AI-model ontwikkeld dat op basis van data uit één nacht slaap het risico op toekomstige ziekten kan voorspellen. Het model analyseert uitgebreide slaapmetingen en koppelt deze aan gezondheidsgegevens. Daarmee krijgt slaap een nieuwe rol in vroege en gepersonaliseerde zorg.

Slaap als rijke bron van gezondheidsdata

Tijdens je slaap worden vrijwel alle belangrijke lichaamsfuncties gemeten, zoals hersenactiviteit, ademhaling en hartslag. Die combinatie maakt slaap tot een unieke spiegel van je gezondheid. Tot nu toe werd maar een klein deel van deze informatie benut in de zorg. Met de inzet van AI verandert dat snel.

Wat doet het AI-model precies?

Het AI-model, SleepFM, is getraind op bijna 600.000 uur slaapdata van ongeveer 65.000 mensen. Deze data zijn verzameld via polysomnografie, de gouden standaard in slaaponderzoek. Het model analyseert slaap in korte tijdsblokken en leert zo hoe verschillende lichaamssystemen elkaar beïnvloeden.

Door signalen tijdelijk weg te laten en opnieuw te laten voorspellen, leert de AI de samenhang tussen hersenen, hart, ademhaling en spieren herkennen.

Ziekten voorspellen vóór klachten

Na de training werd SleepFM getest op langetermijngegevens van circa 35.000 patiënten, met soms tientallen jaren follow-up. Het model kon het risico op 130 aandoeningen voorspellen, waaronder Parkinson, dementie, hart- en vaatziekten en sommige vormen van kanker.

De kracht van het model zit niet in één meting, maar in de combinatie van signalen. Vooral subtiele verstoringen tussen lichaamsprocessen blijken belangrijke vroege aanwijzingen.

Van slaaplab naar dagelijkse zorg

De onderzoekers werken aan vervolgstappen, zoals het combineren van slaaplabdata met gegevens uit wearables. Dat kan slaapmonitoring toegankelijker maken buiten het ziekenhuis.

SleepFM laat zien hoe één nacht slaap kan uitgroeien tot een vroeg waarschuwingssysteem. Niet als diagnose, maar als signaal om tijdig in actie te komen.

Bron: Nature Medicine; Stanford Medicine